آشکارساز اشعه ایکس انرژی مورد احتیاج برای تصویربرداری را خودش تامین می نماید - وبلاگ دیتالاین

به گزارش وبلاگ دیتالاین، دانشمندان به تازگی آشکارسازی ابداع نموده اند که بدون احتیاج به منبع تغذیه خارجی، فوتون های اشعه ایکس را به سیگنال های الکتریکی تبدیل می نماید.

به گزارش خبرنگار فناوری وبلاگ دیتالاین، دانشمندان آمریکایی نمونه اولیه ردیاب اشعه ایکسی را طراحی کردند که تحولی در تصویربرداری پزشکی ایجاد خواهد نمود؛ ضمن اینکه کمتر از دستگاه های دیگر افراد را در معرض اشعه قرار می دهد و خطرات سلامتی کمتری دارد و به غیر از اینها، تصویر های واضح تری نیز نسبت به دستگاه های کنونی دارد.

به گفته دانشمندان، مواد پروسکایت در قلب این نمونه اولیه به کار رفته است که با تکنیک های کم هزینه فراوری می گردد. پروسکایت (Perovskite) با فرمول شیمیایی CaTiO3 از مجموعه کانی هاست و رادیواکتیویته کامل که با افزایش ادخال ها کاهش می یابد.

نتیجه این کار، یک آشکارساز مقرون به صرفه، بسیار حساس و قدرتمندی است که مطمئنا کاربرد های پیش بینی نشده دیگری به غیر از دستگاه های آشکارساز کنونی خواهد داشت.

در این آشکارساز، ساختار ساخته شده از فیلم نازکی که از پروسکایت ساخته شده، جایگزین فناوری مبتنی بر سیلیکون می گردد و همین امر موجب می گردد که حساسیت آن نسبت به آشکارساز های معمولی مبتنی بر سیلیکون صد برابر گردد. با این حال، نکته اصلی این آشکارساز آن است که برای فراوری سیگنال های الکتریکی در واکنش به اشعه ایکس به هیچ منبع برق خارجی احتیاج ندارد.

همانطور که گفته شد، آشکارساز های پروسکایت حساسیت بالایی دارند و به همین دلیل می توانند در تصویربرداری در حوزه دندانپزشکی و پزشکی مورد استفاده قرار گیرند که در آن ها احتیاج به تصویربرداری بخش کوچکی از بدن دارد. در نتیجه افراد کمتر در معرض اشعه قرار می گیرند و خطرات کمتری نیز برای افراد خواهد داشت. علاوه براین، آشکارساز های پروسکایت بسیار نازک ساخته شده و همین امر موجب می گردد که وضوح تصویر بیشتری داشته باشد و بسیار دقیق تر باشد و در نتیجه ارزیابی پزشکی و تشخیص بیماری نیز دقیق تر می گردد.

با توجه به این ویژگی ها، آشکارساز های پروسکایت می توانند در اسکنر های امنیتی و تصویربرداری تحقیقاتی مورد استفاده قرار گیرند. از آنجا که پروسکایت سرشار از عناصر سنگین مانند سرب و ید است، پرتو های ایکس که بدون آشکار شدن از سیلیکون عبور می نمایند، به راحتی در پروسکایت جذب و شناسایی می شوند. در نتیجه، پروسکایت به طور قابل توجهی نسبت به سیلیکون، به ویژه در تشخیص اشعه ایکس پرانرژی کارآمدتر عمل می نماید.