ترفند هایی برای مقابله با حسادت بچه ها - وبلاگ دیتالاین

به گزارش وبلاگ دیتالاین، یک مشاور و درمانگر کودک گفت: حسادت، احساسی طبیعی است که همه افراد از جمله بچه ها در بعضی شرایط با آن روبرو می شوند.

نازنین دسترنج کارشناس ارشد مشاوره خانواده و مشاور و درمانگر کودک در گفت وگو با خبرنگار ، درباره تعریف حسادت اظهار کرد: حسادت احساس و واکنشی عاطفی و طبیعی است که افراد در برابر از دست دادن اشیا یا محبت به آن دچار می شوند، به عبارتی حسادت ترس عمیقی است که از مقایسه شدن فرد با دیگران نشئت می گیرد. کودکی که برای خود ارزش قائل است و عزت نفس خوبی دارد، می تواند بر حسادتش غلبه کند.

او بیان نمود: یکی از مواردی که موجب می گردد بچه ها احساس حسادت نمایند، هنگامی است که والدین فرزندشان را زیاد با دیگران مقایسه می نمایند و به نتیجه رقابت ها بسیار اهمیت می دهند. همچنین والدینی که سبک فرزندپروری سهل گیرانه دارند، فرزندانشان همواره بی رقیب هستند و در موقعیتی قرار نگرفته اند که شکست و ناکامی را تجربه نمایند، بنابراین هنگامی که در شرایطی قرار می گیرند که احساس مالکیت آنها یا توجهی که همواره به آنها می شده است، به خطر می افتد، احساس حسادت می نمایند. به طور مثال هنگامی که فرزند جدیدی در خانواده متولد می گردد یا دوست کودک اسباب بازی های جدیدی دارد که او آنها را ندارد، در این موارد هم بچه ها حسادت می نمایند.

این مشاور و درمانگر کودک اضافه نمود: بچه های که اعتماد به نفس پایینی دارند و توانایی های خود را نمی شناسند، وقتی مشاهده می نمایند که در آن شرایط بچه ها دیگر، توانایی های بالاتری نسبت به آنها دارند، به علت اینکه به توانایی های خود مطلع نیستند، احساس کم ارزشی و حسادت می نمایند.

دسترنج تاکید نمود: گاهی بچه ها به طور آشکار حسادت خود را بروز می دهند یا با بچه ها دیگر درگیری فیزیکی پیدا می نمایند، در پاره ای اوقات هم کودک به شکل پنهانی احساس حسادت خود را با عملی فیزیکی مانند: خراب کردن اسباب بازی دوستش، خط خطی کردن دفتر مشق او یا آسیب رساندن به خواهر یا برادر کوچکترش بروز می دهد.

او توضیح داد: گاهی کودک برای جلب توجه بیشتر رفتار هایی را از خود نشان می دهد که می تواند ناشی از اعتماد به نفس پایین یا مطلع نبودن از توانایی های خود باشد، کار هایی که والدین را متعجب می نماید؛ به طور مثال در شرایطی که فرزند کوچکتر در کانون توجه خانواده قرار می گیرد، احتمال انجام کار های خطرناک از سوی کودک برای جلب توجه بیشتر والدین افزایش پیدا می نماید. بچه های که نمی توانند احساس حسادت خود را بروز دهند، ممکن است گوشه گیر و افسرده شوند.

این مشاور و درمانگر کودک گفت: نخستین کاری که باید انجام داد، این است که والدین به فرزند خود یاری نمایند تا احساس حسادتش را بشناسد و بتواند آن را بروز دهد. به طور مثال پدر یا مادر می توانند بگویند من فهمیدم الان احساس عصبانیت می کنی که در مسابقه برنده نشدی یا غمگین هستی از اینکه اسباب بازی های جدید را نداری، در قدم بعدی والدین باید با کودک همدلی نمایند به طور مثال به او بگویند می دانم که الان بسیار ناراحت هستی یا حتی والدین می توانند خاطره ای کوتاه از دوران کودکی خود برای فرزندشان تعریف نمایند؛ به طور مثال بگویند من هم وقتی کودک بودم و در مسابقه می باختم، به فرد برنده حسودی می کردم.

دسترنج اظهار کرد: در قدم سوم والدین باید از فرزند خود درخواست نمایند تا برای مسئله راه چارهی پیشنهاد دهند، به این صورت که نخست کودک باید راه چاره های پیشنهادی خود را بیان نموده سپس والدین راه چاره های خود را مطرح نمایند. به طور مثال والدین باید به فرزند خود بگویند که درست است که اسباب بازی های جدید را نداری و ناراحت هستی ولی نمی توانی به دوستت آسیب برسانی یا اسباب بازی هایش را خراب کنی، اکنون بیا فکری نموده تا متوجه شویم چگونه مشکل را برطرف کنیم. یا والدین می توانند بگویند که چون اکنون در مسابقه برنده نشدی، حق داری ناراحت شوی، من هم در گذشته چنین احساسی را داشتم، حالا بیا با هم مشکل را برطرف کنیم. به طور مثال والدین می توانند بگویند که اگر در آینده بیشتر کوشش کنی، می توانی در مسابقه برنده شوی.

او بیان نمود: در قدم چهارم والدین باید به کودک آموزش دهند تا چگونه در برابر ناکامی ها مقابله کند. والدین باید کودک را با شکست های کوچک مواجهه و او را تشویق نموده تا بر ناکامی ها غلبه کند. نباید فرزندان خود را بقیه بچه ها مقایسه نموده بلکه آنها باید بر نقاط قوت فرزندانشان تمرکز نمایند. به طور مثال به او بگویند که درست است در مسابقه دوچرخه سواری برنده نشدی، ولی بسیار خوب رکاب می زدی؛ اگر بیشتر کوشش کنی، در آینده پیروز می شوی یا می توانند بگویند با اینکه در دوچرخه سواری برنده نشدی، اما تو دونده ماهری هستی.

این مشاور و درمانگر کودک اضافه نمود: عزت نفس پایین یکی از مواردی است که موجب می گردد بچه ها احساس حسادت نموده، برای برطرف این مشکل والدین باید روزانه حدود 30 دقیقه با بچه ها خود ارتباط برقرار و توانایی های کودک را به او گوشزد نمایند، در این صورت کودک می تواند با احساس حسادتش مقابله کند.

دسترنج یادآوری کرد: والدین الگوی فرزندانشان هستند، بنابراین خود باید حسادتشان را مدیریت نمایند؛ به عبارتی وقتی کودک می بیند که والدینش به شکل صحیحی با این احساس روبه رو شده است، او هم کوشش می نماید تا بتواند بر حسادتش غلبه کند.